TEKELİ-SİSA MİMARLIK ORTAKLIĞI

Fetihten sonra askeri önemini kaybeden Rumelihisarı’nın müze olması, ilk kez I. Dünya Savaşı sırasında, gündeme gelmiş, ancak gerçekleşmemiştir. 1953’de burçlarıyla duvarlarının tamiri yapılmış ve içinde bulunan ahşap evler istimlak edilerek yıktırılmıştır. İstimlakten sonra içi güçlükle gezilebilen terkedilmiş bir arazi haline gelen Hisar’ın bir açık hava müzesi ve park olarak yeniden düzenlenmesi amacıyla 1957’de Türk mimarları arasında bir proje yarışması düzenlenmiştir. Birinci seçilen proje uygulanarak, fethin yıldönümü olan 29 Mayıs 1959’da Rumelihisarı Müzesi hizmete açılmıştır.

Yarışma programında Hisar’ın çok eğimli iç yapısını değiştirmeksizin tasarlanacak yaya yolları, mehter gösterileri ve halk oyunları için bir alan düzenlenmesi, dinlenme ve manzara teraslarının yapılması, idare, satış vb. servislerin yerleştirilmesi istenmiştir. Bu programın gerçekleştirilmesi için bütün yaşantının odak noktası olacak güçlü bir merkezi mekan tasarlanmıştır. Bu amaçla programda istenen gösteri alanı, topografya bakımından uygun olan orta mekanda, eski cami ve sarnıç temellerinin bulunduğu noktada serbest bir amfitiyatro biçiminde düzenlenmiştir. Manzara teraslarına ve burçlara giden yollar bu merkezi mekandan dağılmaktadır.

Benzerlerinin aksine bir taarruz kalesi olarak inşa edilen yapının, arazinin topografyasıyla uyumu da önemlidir. Bu uyumu bozmamak ve kale duvarlarının plastik etkisinin vurgulanması için sonradan yapılmış gereksiz istinat duvarları yıktırılmış, idare, kafe gibi servis yapıları ölçülü setler altına saklanmış, yeni düzenlenen manzara terasları ve yaya yolları için gerekli istinat duvarları minimum ölçülerde tutulmuştur.